Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Umutlu ve baktığı her yerde umut ve mutluluk bulan şiirinizi beğendim. Göz deyince de şu dizelerim aklıma geldi:
Göz benliğimize anlam veren özdür
ağzı dili yoktur ama bir bakışıyla söyler bin söz
Kimi göz üşütür bakanı
yağdırır kar
kimi göz bahardır
göreni eder bahtiyar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta