Duru Çünkü Kupkuru Şiiri - Selim Bayrak

‎
‎Duru Çünkü Kupkuru...
‎
‎Tek bir kuru yaprak
‎Bile
‎Düşmedi gönlüme
‎Hiçbir çiçek açmadı ki
‎Benim kalbimde
‎
‎Acısıydı sadece
‎Kupkuru bir rüzgarın
‎Ruhumu toza boğan
‎Kumkumasının
‎
‎Her bir kum tanesini
‎Buğu buğu çektim
‎Ciğerimin her köşesine
‎
‎Bir cam gibi kesip
‎Her damarımı
‎Kanattı
‎Okyanus sandığım
‎Su birikintilerinin
‎Çölümdeki yansısı...
‎
‎Denizlere açılmaya
‎Gerçekten cesaretim olsaydı
‎Sırf güzel diye
‎Aynı sıkıcı güzellere
‎Boş çölümde
‎Seraptan kuleler dikmezdim
‎
‎Kumdan Kale için bile
‎Suya ihtiyaç var
‎Su gibi güzellerin
‎Aurasını
‎Engin bir deniz sandım
‎Oysa benden
‎Çok daha kuruydu içleri
‎Niye bir türlü
‎Islanmıyorum diye
‎Şaştım kaldım
‎
‎Kainat da
‎İki çölü
‎Yan yana getirip n'apsın
‎Çok da zorlayıp
‎Yanyana geldiklerimden
‎Verimsiz toprağımdan
‎Da
‎Eksilerek ayrıldım
‎
‎Güzellerin
‎Güzelliği vardı
‎Benimse
‎Sadece
‎Anlamsız mısralarım...
‎
‎
‎🌈
‎
‎
‎ 31.10.2026 / Duru Dupduru Kuru Kupkuru
‎Yine de Kuduruklu Gerçekler
‎Kırık Hayaller...
‎
‎
‎❣️
‎
‎
‎
‎