Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

yüz yüze yüzleşmek

yaşam uçurum, korugan, siperlik, kutsal nehir-kevser
bir çocuk çığlığı vuruldu-kanadı namlusu kırık mavzer

göz-gez-arpacık, analar ağlar-gözleri boncuk boncuk

zelzele

zelzele-hadi canlar el ele!
hava dondu, hava döndü
ölümden yana esiyor o yel
durma el, dayanışmaya gel

zelzele-tufan

ay sallandı-sandı, tufandı; karınca-kedi-kuş-çocuk candı
tan kanadı, yanan can suyu dicle-fırat-ceyhan-seyhan’dı

‘tek dişi kalmış medeniyet beşiği’ hatay ya da harran’dı

zıtların birliği

nedense, hayat beni hiç bir zaman kayırmadı
darda-zorda kaldım, dostu-düşmanı ayırmadı

sadakatı-ihaneti, kehaneti ve ibadeti gördüm

korku tutsağı, cesaret dağı ve hadi git
mındar sofrasının oburu tohnaladı, o ifrit
kursağı taşlı, haramzade-cibilliyetsiz sürgit
okur yazar olayıdım, yazı bulunmadan önce
yaşamak ve yazmak isterdim-halı dokur kirkit
gezgin ozan ömrü billah mektep yüzü görmedi