Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

yerin üstü-altından kıymetli

dağlar dağlara selam vermeden-o şarkılar kanıdı
ege denizi kararıyordu, toprak-ateşi su sanıyordu
ve zaman zaman ruhum-bedenimden önce acıyor
kaz dağı, akbelen ormanı can, sağır kulak çınlıyor

yitik çocuklar

ve aç, açık, kimsesiz çocuklar, kim şehit, kim gazi?
.ok yoluna mı gitti niyazi? o gökte it dalaşı, be hey!
yerde su savaşı-kurban bayramı-adak yeri, bu ney?
her evde düğün telaşı, sokakta kesik gelin başı, ey!

yitik kent istanbul

istanbul’u yaşıyorum, gözüm-gönlüm açık, her şiirim ilanıaşk
çağlar boyu çok acılara, tutku ve utkulara tanık; mutlu, meşk
tanrıların, kralların, sultanların bölemediği yitik kent, ulu köşk
istanbul hasta, analar yasta, göksu bülbülü kafeste, o aheste

yitik zaman sarayda

yaşam suyu damla damla iç, yudum sayda
işleyen demiri döv ve çeliği su ver-al kayda

ata tohum ek, ilk mayda, toprağı işle tavda

yok ve tok olmak

vicdansızdık, çamurla sıvadık güneşi ve ayı
hayal kurmayı, ağız dolusu gülmeyi unuttuk
nasrettin hocayı, yunus emre’yi, mevlana’yı
neden yuttuk? yalandan boşuna attık nutuk

yolluk dilek

şifacı kam-baksı ana öğüdü:
ey oğul!.. fark etmez avazın
doğunca, oğlun ya da kızın
çocukların bahtını ak yazın

mavi bulutlar sağanak, başınızı kaldırın-o ıldır
şu göğe bir bakın, gökkuşağı gelinlik nişandır

ovada sarı sıcak, nar kızılı, bin çiçekli toroslar
alnımıza yazılı-her göç-bir şölendir-bayramdır

yunus çığlığı
(şair yunus yaşar’a dostlukla)

ey! akdeniz-orta deniz-barış gölümüz
gönlümüz ege'de kaldıysa, biz kimiz?

yusuf ile züleyha

günahkardı adem ile lilith, havva ile arafat'a git
bir yanım kerem ile aslı, öte yanım ferhat ile şirin
cennetin yitik açkısı yazılı, tanrı kitabı kutsal pirim
amon tapınağı rahipleri acizdi, dilsiz, sağır ve kördü

yüzleşmek

yaşam uçurum, korugan, siperlik, kutsal nehir-kevser
bir çocuk çığlığı vuruldu-kanadı namlusu kırık mavzer

göz-gez-arpacık, analar ağlar-gözleri boncuk boncuk