Durmadan Şiiri - Zeki Kaymakcı

Bu dünyada var olan canlı cansız her cisim
Kâinat tarafından izleniyor durmadan
Vefasız yâr dediğim aklımdaki tek isim
Şiirlerime sızıp gizleniyor durmadan

Rehin aldı gönlümü kaşının karasında
Hep dolaştı özgürce harflerin arasında
Dans edip zıplıyorken kalbimin yarasında
Acı çekiyor gibi sızlanıyor durmadan

Vurulmuştum görünce giyimini süsünü
Eksik etmedi benden yağmurunu sisini
Buna rağmen yine de duyduğumda sesini
Kalbim tren misali hızlanıyor durmadan

Hep kışa çevirse de Leyla gibi yazımı
Tellerini koparıp sessiz koysa sazımı
Ondan başkası asla dediğim son sözümü
Duyduğu andan beri nazlanıyor durmadan

Türlü kelimeleri inci gibi dizdiğim
İçinde adı yazan koca bir kalp çizdiğim
Duydum ki bir aşk ile gece gündüz yazdığım
Mektuplar bir kenarda tozlanıyor durmadan

Bazen bana bakarken gülüyor nazlı nazlı
Başkasının yanında çok resmi sizli bizli
Yüzük takıp eline benimle gizli gizli
Hayalimde düşümde sözleniyor durmadan

Elbette mümkün değil bin yıl geçse unutmak
Kolay sanmayın sakın duyguları uyutmak
Bir deniz kenarında yârin elini tutmak
Böyle yalnız kalınca özleniyor durmadan

Geldi geçti hayatım sevilmeyi denerken
Kıbleyi karıştırdım vefasıza dönerken
İçimdeki yangınlar usul usul sönerken
Yüreğim yanıp yanıp közleniyor durmadan…

------------------------- 261020210405