Durdum Ve Düşündüm Şiiri - Ahmet Öztürk 3

Durdum ve düşündüm yine bu aşkı.
Her zamanki gibi hayale daldım.
Çiçeği kurumuş, eskimiş saksı…
Orda boynu bükük bir tek ben kaldım.

Bir menekşe oldum sevgine inat,
Kırmızı güllere meydan okudum.
Duvarda zamanı izlerken saat;
Akrebin ucunda sevda dokudum.

Ne uyku, ne huzur zaman aktıkça;
Asil atlar gibi umuda koştum.
Saat bana ben saate baktıkça;
Ansızın patladı ruhumda hortum.

Fasit bir daire; sevda dediğin,
Döndükçe bitmiyor hiç yürümeler.
Zakkumdan beterdir; ömür dediğin,
Ruhumu sokuyor bu kelimeler…