tüfeğin tetiği
serçenin sürüsü
karanfilin rengi idi
işlenmeyen toprak
belirlenmedi
meçhul avcılar.
biri dostum dedi gülerek
işi düştükçe merhaba etti
paylaştığımı sanmıştım düşlerimi
anlatıp bir çözüm yolu aradığım
gerçek dost diyebileceğim insanlar nerede
O günden sonra
Kafa yormaya başladım
Yorardım yormasına ama
Her yaşanan bir olgu
Bir öğreti olurdu böyle bana
İçel'deki yeşillik
benim içimdeki yeşilliğe benzer
bazen sararsa da
yeniden yeniden filizler.
bilmediğimizi sanırlardı
artlarımızdan gelenler
kaypaklıklarını
oysa adımız gibi bilirdik
akşam doğru yatıp
sabahleyin ters kalktıklarını.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!