Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Cevap vermez bana hastalar sağlar
YÂR sinemi yakan inan ki sensin
Yüreğim yanıyor içim kan ağlar
YÂR sinemi yakan inan ki sensin

Gittin uzaklara sesin duyamam

Sana açık durur gönül otağım
Ya senin olurum yada toprağın
Dalımda açılan gülüm yaprağım
Ya senin olurum yada toprağın

Ben yanarken için için közünde

Kırılsa dalların solsa yaprağın
Ya senin olurum yada toprağın
Sözümden dönersem namert olayım
Ya senin olurum yada toprağın

Hasretinle yana yana kül oldum

Hatırla yar beni yıldızıma bak
Hercai askından tutmaz el ayak
Şu kaderin bize yaptığına bak
.....O kara gözlerden yaş gelir SUNAM
.....Vuslatın mahşere kaldı SEVDİĞİM..! !

Bir sevdadır yanar durur bağrım da
Sen varsın sevdiğim gönül ağrım da
Bülbülü şeyda’yım her bir çağrım da
Duymadın yıllardır duymadın gitti

Yanacak’sa sinem yak tenim solsun

Sevmem artık herşey bitti diyorsan
Görsen bile unut YETSİN SEVDİĞİM..
Bu kadar naz beni iyice gerdi
Sevsen bile unut YETSİN SEVDİĞİM..

Yüreğim’de boncuk boncuk örmüştüm

G==ördümde seni yandım narına,
Ü==zdün yüreğimi yaktın aşkına,
L==aleyi,sümbülü koydum gönlüne,
S==avurdun yellere beni sevdiğim..

Ü==zerine koklamadım bir gülü,

Tükenmek bilmiyor sensiz sene’ler.
Yarışır dilim de senli hece’ler
Ne engeller çıktı daha nice’ler
,,,,,,,Yine tuttamadım yedim sözümü
,,,,,,Kör eyledi aşkın gönül gözümü

Kabıma sığmazdım geçti yıllarım
Birgün gibi nasıl bitti seneler
Omuzdan dökülen o gür saçlarım
,,,Dönüştü çöllere bir deri kaldı
,,,Yılların silinmez izleri kaldı.

Bilmem kaç yıl oldu yâr’e ağlarım
Yol ver yüce dağlar yol ver geçeyim
Yâr elinden dolu bade içmişim
____Ölmeden yâr’ime varayım dağlar
____Bulupta yaramı sarayım dağlar