Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Küflü bir akşam üstü
Bıraktı yanlızlığın kompartmanına
Eski günleriydi alıp götüren
Mazinin kuytu LİMAN’larına
Uzun TREN çığlıkları hançerledi,
Her yanı tutsaktı ayrılığa,El sallayamadan,

Bahar geldi ağaçlar çiçek açtı,
Sevincinden kıpırdadı topraklar.
Kalmaz insanlarda,ne gam,ne/keder,
Bütün doğada bak bir canlılık var..

Çiftçi tarlasının yolunu tutmuş,

Hasretmi gideceğim Nazlı Yâr'e
Yorgunum yaralıyım ciğer pare pare
Yolları bilinmeyen uzak diyara
Uzar giderimde yol derler bana

Yıllardır bekledim hep hayallerle

Ben böyle delice seni severken,..
Gece gündüz gözden yaşım dökerken
Aslında sen hemde bana yakınken,
Bana öyle uzak durma ne olur.!

Hiç durmadan hayal düşün kurarken.!

Sinesine Kara toprak saracak
Nasıl verdi ise geri alacak
Ne/miz var dünyada daha kalacak?
Bas bağrına kara toprak al beni

Bir gün üstümüze uçacak yarlar

Hastane kapısı dardır geçilmez.
İlâçlar acıdır kolay içilmez
Can tatlıdır hemen ondan geçilmez
Ölüm ver allahım başka dert verme

Bu gün ben gamlıyım esmesin yeller

Kal desende artık bur da kalamam,
Gönlümde başladı hazan mevsimi.
Bir yere tükürür daha yalamam
Gönlümde başladı hazan mevsimi.

Dinmez ki acılar gün,be gün artar,

Bayram Mektubu...! !
Ayrıyız diyerek coşmasın yürek,
Baba bayramınız mübarek olsun..
Bu vatan görevi dayanmak gerek.
Baba bayramınız mübarek olsun..

Dost küser de umduğuna kırılır,
Bende sevdiğime kırıldım küstüm
Seven sevdiğine öyle sarılır,
Bende sevdiğime kırıldım küstüm

Ayrılık göründü, şafak sökende.

Seni bırakıp da bir yâr seversem
Acıma sevdiğim yor beni beni
Senden gayrisini eğer översem
Yokluğun hep dara kor beni beni

Ben seni gönlümden söküp atamam