Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Sevmişim yürekten yemişim vurgun
Çağlayıp akardım şimdiyse durgun
O hayırsız YÂR’den bu kalbim yorgun
Özünden sevecek yokmudur dostlar?

Kalsamda ekmeksiz olsamda tuzsuz

*
Yoksulluk elinden kurudu kanım
Takip eder beni hep adım adım
Belki'de bu yüzden çaresiz kaldım
Süründürür gurbet gurbet yoksulluk
*

Küçük yaşta bir Yar sevdim el aldı
Bahtımla arama hep hasret girdi
Garibliği kovam dedim gitmedi
İlden ile sürdü beni yoksulluk

Ne acılar gördüm çileler ördüm

Bir sevdadır yanar durur bağrım da
Sen varsın sevdiğim gönül ağrım da
Bülbülü şeyda’yım her bir çağrım da
Sevgimden bir gram almadın gitti

Yanacak’sa sinem yak tenim solsun

Sevenlerde olmaz hile
Vermem seni yarim dile
Aşkın ile nefes bile
Alıyorsam sebebi sen
,,,Sebebi sen sebebi sen
,,,Yaşıyorsam sebebi sen.

Girdim sevda bağına güller dalında ağlar
Şu bi-çare yüreğim sen diye kara bağlar
Didemden akan yaşlar sel olup daim çağlar
,,,Uyku tutmaz gözlerim ağlarım yana yana
,,,Vicdanın yok'mu senin? yazık bu garib cana

Bu ömür biterde çekilir canım
Kurur damarımda al kızıl kanım
Silinir dünyadan adım ve sanım
Yazık garib ömrüm el olur gider

Yıllar geçti gitti gençliğim soldu

İnsan insanı hiç, görür mü hakir ?
Bana yazma diyor, saygıda fakir
Şâir müsveddesi, küfürde mahîr
*** Bırak yazma diyor bana boşuna
*** Zira hiç gitmiyor sözüm hoşuna

Marifet biliyor yobaz demeyi
Sayıp sövenede hep yaz demeyi
Unutur kendine bağnaz demeyi
*** Bırak yazma diyor bana boşuna
*** Zira hiç gitmiyor sözüm hoşuna

Kâğıtlar gam çeker,kalemler ağlar
İçimi kâğıda döktüğüm zaman
Bahara ermeden sam vurdu bağlar
Şu yalan dünyayı yazdığım zaman

Mevsimlerin hepsi hazandır bende