Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Geçiyorum kendimden seni dinlerken,
Yaşlar dökülüyor yorgun gözlerden..!
Birde söyler isen dost Mahzuni’den.
Kendimden geçiyom seni dinlerken..!

Berrak bir sesin var güzel avazın,

Sende bu umarsız o yürek varken
İçin hiç burkulmaz cana kıyarken
Düşmanı kendine dosttan sayarken
Sen bende ki Aşk'ı anlayamadın

Görmeden kaybettim Baharı yazı

Yüreğim kanıyor,yaşlıdır gözüm
Sen benim dünyama,girdin gireli
Söz geçmez gönüle, yanıyor özüm
Sen benim dünyama, girdin gireli

Dağlar yeşillendi,alem süslendi

Ne ise suçumu söyle bileyim
Sen böyle sevmeyi nerden öğrendin?
Eğer ister-isen aşkın sileyim
Sen böyle sevmeyi nerden öğrendin?

Sevdiğim ben seni karalamadım

Depreşir sayende her sabah yaram
Ararım huzuru mutluluk haram
Kahrediyon beni gözleri karam
,,,Ne yaptıysam sana yaranamadım
,,,Kara haberimi duy bundan sonra

Anandan doğalı kendi bileli
Güldünmü dünyaya geldin geleli?
O vefasız yâr’e gönül vereli
,,,Akan gözyaşların çay deli gönül.!
,,,Sayende kırılmış param parçayım

Anandan doğalı kendim bileli
Güldünmü dünyaya geldin geleli ?
O vefasız yâr’e gönül vereli
,,,Akan gözyaşların çay deli gönül .!
,,,Sayende kırılmış param parçayım
;

sakla beni sakla,
kalbinin en derin
kuytu köşelerinde
kimse görmesin,
Beni nasıl sevdiğini,

O yâr beni verdi dilden dillere
Başım alıp çıktım gurbet ellere
Dökerim derdimi sarı tellere
Ben bu sazı çala çala USANDIM

Bir’hoş geziyorum Mecnun halim var

Ne yapsan etsen de değişmez gerçek
Hakkı hak bilerek yaşamak gerek
Kalbinde vesvese gizliyse erek
Seni taştan taşa vurur PEZEVENK..! !

Yiyor kul hakkını namusuz insan