Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Bitmeyen hülyaların
En tatlı seherinde
Akşamları bekleyen
Yollara dalabilsem

Ilık bir buse gibi

**
insan birini sevecekse eğer
öyle birini sevmeli ki onu görünce
kalbi kalbinde atsın.
insan öyle birini sevmeli ki
onu görünce ecelin bile yüzü

Kahramanlık ne yalnız bir yükseliş demektir
Nede yıldızlar gibi parlayıp sönmektir.
Ölmezliği düşünmek,boşuna bir emektir..
Kahramanlık saldırıp bir daha dönmemektir..
*
Sızlasada gönüller düşenlerin yasından

Aylarım yıl oldu yıllarım asır
Basamam yerlere acıyor nasır
Bulsam yatacağım bir kuru hasır
,,,Şu benim halimi bilmedi gitti
,,,Kahrım YÂR'e değil feleğe benim

Bütün dertlerimi, yazdım şiire,
Kaldı defterimin,satırlarında,
Tükenmez dertlerim geldim ahire
Kaldı defterimin,satırlarında..

Sürmedim ömrümde,yarle harmanı

Kanat çırpıp uçtu buradan kuşlar
Ben burada kaldım böyle ÇARESİZ..! !
Yükseğe çıkanlar menzile uçar
Ben burada kaldım böyle ÇARESİZ..! !

Yaşadım ömrümce edepli arlı

Çökmüş viraneyim,artık sayende,
Ellerim yanımda kaldım öylece.
Gülmedi şu bahtım,bana ömrümce.
Ellerim yanımda kaldım öylece.

Yokmudur insafın,sevgimiz nerde,?

Derin bir uykuya daldım bu gece
İnsanlık doğunca kaldırın beni
Derdimden kahrımdan öldüm bu gece
Çocuklar gülünce kaldırın beni

Zifiri karanlık görünen gündüz

Bu çilekeş gönül sevda yorgunu
Kimin için atsa yedi vurgunu?
Sonunda ne dersin dengin buldumu?
Çıkarma yolumu yokuşa KALEM.

Kime can dedimse yaktı canımı

Kalem bu cüreti nerden bulursun ?
Ben yazdıkça sen'de atar durursun ?
Gelip yaşantıma ortak olursun
Dertsiz başa derdi katar durursun
**
Yâr hasreti derde dertler ekliyor