Durak Şiiri - Dede İrfan Çelik

Dede İrfan Çelik
287

ŞİİR


20

TAKİPÇİ

Durak

DURAK
Ne kadar boş bu durak
İnsanlar nereye gitti
Ne araç,ne alet
Bizi kim kaybetti

Nerden çıktı bu sessizlik
Bu suskunluk,bu karanlık
Boşalmış köşe-bucak
Nasıl üşünürdü?

Kaçıncı duraktayız şimdi
Hangi durakta inecektik
Ama biz nereye gidiyorduk
Biz neden kaybolduk.
DEDE İRFAN ÇELİK

Dede İrfan Çelik
Kayıt Tarihi : 25.1.2015 16:14:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Bülent Aydınel
    Bülent Aydınel

    Sorguladıklarımız kendimizden daha büyük ve hatta sustuklarımız yaşadıklarımızdan...Şair, şiire sığınmasa hangi coğrafyada yurt bulurdu kendine, bilinemez...Her şiir, -tekrardan değil- yeniden tanışmasına tanık oluyor insanın evrenle, diyerek kutluyor, saygılar sunuyorum...

  • Cevap Yaz
  • Mustafa Bay
    Mustafa Bay

    Bir kez daha şiirdeyim..
    'Halimiz' ortada, hala içler acısı....

    Kutlarım tekrar Öğretmenim..

  • Cevap Yaz
  • Yusuf Değirmenci
    Yusuf Değirmenci


    irfan hocam o durak son durak sessizlik ancak kabirsatnad aoluyor hüzünlü gerçek kutlarım

  • Cevap Yaz
  • Talat Semiz
    Talat Semiz


    Şaşkınlık, kaos, karmaşa ve yaşamın rutin akışındaki kesin düzen bozukluğu... Kimiz, kimdeniz, nerdeyiz, niçin burdayız, nereye gidiyorduk? Sorulacak o kadar çok soru var ki... Suskun, susturulmuş, baskı altındaki toplum bu soruları sessiz, dudaklarını kıpırdatmadan, sesini çıkarmadan kendi içinden kendisine sormaktan kokuyor artık... Duraktayız belli ama neden bir araç gelmiyor..? Çünkü araçların hiç biri bizim gitmek işstediğimiz yöne gitmiyor artık..! Eşeğin 'çüş..çüşle' gitmediği,çamura, balçığa saplandığı bir duraktayız... Nereye hey dost...? Duralım, düşünelim. Adaaaaam sendecilk! 'Beni sokmayan yılan bin yaşasın' ama besleyelim engerekleri, bizden sonraki çocuklarımızı sokup zehirlemeye devam etsin..! Ooooh.. ne alâ memleket... Sen jikletini patlat, ya da sigaranı tüttür, çekil bir köşeden bön bön seyret... Merhaba dostlarım...( ! ) ++

  • Cevap Yaz
  • Bülent Baysal
    Bülent Baysal

    İçini boşalttılar, çalındı duygular; İnsanlar tanıma melikelerini yitirdi. Toplum olarak ALZAYMIR olduk...
    İnsanları hayata bağlayan değerlerdir, ilişkilerdir, geçmişidir kısacası aklıdır... En büyük savaşa maruz bırakıldık top yekun karmaşaya sürüklenip neyin doğru neyin yanlış olduğu bilinmeyen algılara hapsedildik, gözlerimizin içine baka baka yanlış doğru olarak sunuldu, Sustuk, seyrettik... Hipnoz edildik, gülmeleri, mutluluğu çaldılar bizden... İnilmesi gereken durağı kaçırdık şimdi bilinmez duraklar çıkar karşımıza... Bilinmezliklere mahkumuz...
    Bu harika şiirle güne güncele ve biz insanların ruh haline, duygularına tercüman olmuşsun İrfan Kardeşim Kutluyorum... Selam ve Sevgilerimle...++

  • Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (26)