Elimde valiz; hüzün yüklü,
Tarifsiz acılarla tarifesiz yolun yolcusuyum,
Lanet olası beklemekten kalbim paramparça
Kaypak ışıklar delip geçiyor yalnızlığımı
Bilinmez gökadanın parsek parsek;
uzaklardan süzülen ışık yağmuru altında
sırılsıklam üşüyorum...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Evet, bırakmamalı düşleri yerlerde. Elinden tutmalı onların, beslemeli, büyütmeli, ki zifri karanlıklardan sıyrılmak kolay olabilsin...
Düşler yoksa, yaşamak niye...
Müthiş etkiliydi şiiri böyle sonlandırmak:
"Usulca düşlerimi topluyorum yerden."
Toplayan güce teşekkürlerimi bıraktım.
Daim olsun kalem, saygılar, tebrikler...
Gerçekten insanı hayata bağlayan DÜŞLERI, UMUTLA RI VE DE INANCIDIR. Teşekkürler
yolcu sefere bir koyuluversin dizelerdeki gibi..düşler, hayaller ve umutlar su gibi ruzgar gibi savrulur..okurken bende topladım dağılan hayallerimi..,yazan kalem tşk.sana...
Yoğun ve derin duyguları bir kaç satırda kurgulayabilme yeteneğiniz çok etkileyici. Ustaca kaleme alınmış harika bir şiir. Tebrik ederim.
Tebrikler üstadım
Bu şiir, güzel bir şiir,
bu dizeler yoğun duygu toplamıyla
kağıda akmış.
Başarılarınızın daim olması
dileğiyle.
Şiir gibi şiir. Dile hakimiyetiniz bütün şiirlerinizde olduğu gibi burada da kendini belli ediyor.Tebrikler...
Ustaca yazlımış akıcı güzel bir şiir yüreğinize sağlık dost
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta