Her gün uyanışında içine dolacak, taşacak belki özlemin.
Göz çanaklarına dolacak, çiseler dolusu buğu.
Her yasak bir umut olmalı, ihanet kokmadan zaman.
Duvarlar gözler belki, hallerin kimseler bilmez…
Ağlamak taşmaksa, zaman çatlaklarını dolduramaz gözyaşları.
Sarı yapraklı ağaçları, yeşile boyama çabası belki.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta