İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
aldım ben beni avuçlarıma,
uçurtmam artık kendimi başka ruhlara..
rüyalarımdan biraz eksik kal! !
biraz kendin kal benim içimde..
karışma dünyama..kimyama.
yoluna çıktım benimden geçen senin..ve kestim yolunu..
dur orda hatta bi kaç adım geri dur ki..yaşıyım kendimi..
yaşıyım bu yağmuru,akan zamanı yaşıyım..
yaşıyım çıkan gökkuşağını ve çekiyim içine tüm renklerini..
ve sen de aradığım benimden mahrum kalayım........rüzgarlarin savrdugu ve göremedigimiz güzelliklerde kalmaniz dilegimle....kutlarim sayin bayan Ersoy!...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta