Köyler ve kasabalar insanı insan eder,
Metropol ve şehirler insanı yeksan eder.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Sn Reva Yenialaca
Metropol yaşam anlayışının toplumu ve içindeki insanı, ben merkezli, şımarık bir mental anlayışa sürüklediğini üzülerek görmekteyiz.
Metropol ve doğurduğu ben merkezli zihinsel hayatın sayısız beşeri öğenin ve insan dışı aktörlerin bir araya gelerek oluşturdukları bir öznel şebekeden ibaret olduğunu görmemek körlüktür.
Metropol yaşam, metaya programlanmış, çevresini etkileme ve çevresinden etkilenme kabiliyeti olmayan tek hedefli dondurulmuş bir yaşamdan ibarettir.
Güzel yorumunuz için bahtiyarım.
Hayırlı, sağlıklı ve bereketli ömürler temenni ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta