Duman Şiiri - Aykut Kınay

Koşa koşa geldi millet,
Her bildiği çokça hikmet.
Simit açtı bol susamlı,
Gel ocağa, dök odunu.

Halka halka saçar unu,
Uçar başak göğe doğru.
Şu ahali görmez onu,
Döner döner bulmaz yolu.

Hoca, ağız bükme sonra;
Takke düşer, devran kalır.
Kulun hakkı kalmaz kulda,
Nice postlar yandı yolda.

Giy abayı, yakma gönül,
Biz dönelim hep zikrine.
Hayy diyelim, ism-i cemâl;
Hakk’ı seven Hakk’a gele.

Âşık söyler, sazı çağlar;
Bir bakarsın, göze taşar.
Ocak söner, külü kalır.
Duman gören özü sanır.