duydun mu nedir dualite
kulak ver öyleyse söze
varsıl yoksul yanyana
ister gül, ister ağla
istanbulda bir uzak
öksürsen ataşehir duyacak
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




dualite’ diyordu bu garip duruma yabancılar
bundan besleniyordu bütün şişkin cüzdanlar
‘dualite’ kokuyordu şehrin sokakları
dualiteye uyanıyordu her sabah yumurcaklar
hayatı okumanın başka bir zafiyesi...
şiirinizin can alıcı belkide özeti iliştirdiğim kıta
şiir ilk başlardı kendisini sunmakta biraz cimri davransada sonlara doğru seni içine çeken bir akış sunuyor.
beğeniyle okuduğumu bilmenizi isterim.
saygılarımla Ramazan İlhan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta