Bir rüzgâr esmeyle eğme başını
Çınarsın, köknarsın, meşesin oğul.
Aldırma hazana, sil göz yaşını
Çileli ömrüme neşesin oğul.
Zerrece hükmü yok şanın, şöhretin
Yıpratma kendini, az ile yetin
Rabbim dostun olsun, rüzgârsa atın
Kasvetin önünde koşasın oğul.
Kim bilir, kim kârda, kimler ziyanda
Göz yaşlıyken diller, yalan beyanda
Umuttan ümîdi kestiğin anda
Mutluluk içine düşesin oğul.
Boşlukta kalsa da uzattığın el
Değmesin kalbine kasvetli çengel.
Kaf dağı olsa da önünde engel
Gülerek, kolayca aşasın oğul.
Kader her yolunu çıkarsın düze
Gecen esir olsun daim gündüze
Kâh benze dalgasız, durgun denize
Kâh Düden misâli coşasın oğul.
Şayet gam sızarsa gönül kasana
Bin çare bulunsun her bir tasana
Bahtın öyle bonkör olsun ki sana
Şansına sen bile şaşasın oğul.
Kayıt Tarihi : 5.01.2014 17:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!