Doydu Mideler Şiiri - Kasım Kobakçı

Tatlı lokma tutanlar,
Yavaş yavaş yutanlar,
Güzel lezzet tadıyor,
Büyük aşı katanlar.
*
Elleriyle besliyor,
Şefkat ile süslüyor,
Bebek gülümsedi bak,
Ilık çorba üflüyor.
*
Kaşıkları sayarak,
Tabağına koyarak,
Nefis incir soyuldu,
Şifa buldu doyarak.
*
Meyveleri ezmeli,
Tabakları çizmeli,
Lezzeti harikadır,
İştahları sezmeli.
*
Ballı çörek alıyor,
Dudaklara çalıyor,
Karnı toktur bebenin,
Uykuya tez dalıyor.
*
Peynirleri diliyor,
Lokmaları bölüyor,
Doyurmak hep şahane,
Yedirdikçe gülüyor.
*
Cevizleri kırıyor,
Hamurları karıyor,
Fırınlardan sıcacık,
Emekleri bölüyor.
*
Elma armut püreler,
Şirin ufak fileler,
Mutfaktaki tencere,
Pişer tatlı pideler.
*
Tepsi dolusu mantı,
Kesildi bak uzantı,
Misafirler geliyor,
Bitti bütün sıkıntı.
*
Helvaları kavurur,
Fındıkları savurur,
İkramlar serilirken,
Bardakları doldurur.
*
Çaylar demlendi sıcak,
Paylaşılır şu bucak,
Ağızlara sunulur,
Şeker şerbet, bu kucak.
*
Yemeğini yiyenler,
Temiz önlük giyenler,
Yüzündeki gülücük,
Şükranları diyenler.
*
Meyvelerden seçerek,
Şırasından içerek,
Damakları şenlendi,
Bol gıdaya geçerek.
*
Çorba damlar peçeye,
Siner tatlı lehçeye,
Güzel bebek doyarken,
Benzer sanki bahçeye.
*
Anne sütü şifadır,
Kalplere hep devadır,
Yavrusunu emzirir,
Bebeklere vefadır.
*
Taze nimet sunulur,
Masalara konulur,
Sofralarda bereket,
Açlık böyle kovulur.
*
Kaşık kaşık verilir,
Tepsi yere serilir,
Hastalara güç katar,
Bütün beden dirilir.
*
Doydu mideler hepten,
Karnı tok durur kalpten,
Sağlık gelsin bedene,
İyilik doğar dipten.