Nasıl meydan okuduysa büyük ruh Azrail’e,
Değil ölüm,artık yaşam var senin için:
İşkence dolu çırpınış,bir buçuk aya yakın;
Artık hürsün,hem evinde,hem göklerde.
Kendini taçlandırdın,var olanı anlamaya çalıştın;
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Yüreği bıçak gibi kesen acı, ironiyi ve bağdaştırmaları unutturmuş. Bir dosta yazılmış yalın bir mersiye. Ama (bence) bir Akın Akça şiiri olmaktan uzak.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta