Mor kır çiçeklerinin üstünde sis
Yok belki meraklı bir buluttu yere inen
Damlalar hafif bir şarkı söylemişti besbelli
Rüzgar ulaştırdı sesini ağaçların
Birleştirdi yüreklerimizi aynı rüzgar
Son kanat çırpışındaydık kelebeklerin
Beklerken evine dönen nazli ay'ı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta