Ne acayipsin sen dostum
Ne seviyor ne seviliyorsun
Sanki önüne kalın bir duvar örmüşsün
Hiçbir şeyi bilmiyorsun.
Ben artık gidiyorum
Niye ağlıyorsun
Niye her zaman ki gibi tutmuyorsun gözyaşlarını
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




kaleminin mürekkebi eksilmesin
Ne acayipsin sen dostum
Ne seviyor ne seviliyorsun
Sanki önüne kalın bir duvar örmüşsün
Hiçbir şeyi bilmiyorsun.
Ben artık gidiyorum
Unutma dostum bir gün gelir
Kırarsın bütün zincirlerini
Yeni bir hayata yelken açarsın.
Seni hiç unutmayacağım dost
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta