Dostum Cemal Şiiri - Sadık Kocabaş

DOSTUM CEMAL
Cemal, Cemal sana sorsam zalimi
Mektuba, mesaja ömür dizersin
Sevdanın haini, kendi haini
Hayalli mayalli tablo çizersin

Demedim mi dostum, içine atma
Vefasız kapısında gel nöbet tutma
Büyük lokma ye de büyük laf etme
Cemal, yaraların deşerim sonra

Gönül bir sır küpü, çatlatma sakın
Uzak dur cahilden, Hakka ol yakın
Zalimin zulmü varsa, Mevla’mız yakın
Cemal, ateşlerde pişeriz sonra

Nasıl karmış Turhal bize hamuru
Mayamız topraktır, görme çamuru
Anlat ki bileyim şu son durumu
Cemal, zirvelerden düşeriz sonra

Sen "dostum" dedikçe düşman çoğaldı
Okul yıllarımın efkarı sardı
Kendini Hint kumaşı bilenler vardı
Cemal, talihimize küseriz sonra

Daha da yazıp da üzmeyim dostum
Yüzdüler derini, kalmadı postun
Kalemsiz Şair der, nereye koştun?
Cemal, kahpeye küfür dizeriz sonra