Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Manalar kaledir, kapıyı buldum.
Zahir bir hicabla girişde durdum,
Beyanda mi’racı zoraki buldum.
Siz bari söyleyin, dinleyim dostlar
yüreğiniz dert görmesin ders niteliğindeki bu ahengli ve manidar eserinizi ibret alarak okudum. usta kaleminiz daim olsun
Her neyi ararsan,özde gevherde.
İhlas sabır imiş çaresiz derde.
Gözünün önüde bir ince perde.
Hakkın adı ile inleyin dostlar....Aşık Korhani
****Değerli Büyüğüm, kaleminz, Hak üzerie hakikat üzerine gene çoşmuş , gönlünüzde güzellikler dökülmüş, Kaleminz ve yüreğiniz daima var olsun tam puanımla sayğılar sunarım.
Muhabbet ihlasla aksa da gelse,
O aşkı söyleyen samimi dilse,
Riya ve tasannu bulanık selse,
Samimi beyanım pınardır dostlar.
Her satırı bir birinden değerli harika dizeler,yüreğinize sağlık. En yüksek puan ile saygılarımı sunuyorum.
Bir alicenaplık ve alçakgönüllülüğün harika anlatıldığı şiirinizi tutluyorum Hocam.Şükrü Topallar
Manalar kaledir, kapıyı buldum.
Zahir bir hicabla girişde durdum,
Beyanda mi’racı zoraki buldum.
Siz bari söyleyin, dinleyim dostlar.
SÖYLEMEYE GEREK KALMAMIŞ DİZELER SÖYLEMİŞ...
TEBİRKLER...
Tebrikler Üstad!
Çok geniş manalar ihtiva eden, okudukça okumaya sevk eden, insanın ufkunu genişleterek düşündüren ibretamiz şiirinizi okudum. Büyük haz duydum.
İnşaallah çokları da okuyup ders çıkarırlar.
Tekrar tebrik ediyor, tam puanla özel listeme alıyorum.
Saygılarımla...
Saygı değer sevgili hocam;Mütevazi yürekten samimi duygularla yazılmış ,insanı derin ,derin düşündüren mana ve bilgi dolu okuyunca ruha haz veren muhteşem bir eser
hocam sizin her şiiriniz ve bu güzel sayfanız bilgi hazinesi gibi duyarlı yüreğine emeğine sağlık gönülden kutlarım (10) haz alarak okudum .
Hocam dizeleri bütünleştiren ustaca harika bir final yapmışsınız Allah o güçlü kalemini daim nur yüreğini aziz eylesin
Her şeyin sizin ve sevdiklerinizin gönlünüzce olması dileğimle kalbinizden sevgi yüzünüzden tebessüm hanenizden sadık dost eksik olmasın .saygı ve hürmetlerimle ellerinizden öperim Allaha emanet olun selam ve duam ile Tuncay Akdeniz
Manalar kaledir, kapıyı buldum.
Zahir bir hicabla girişde durdum,
Beyanda mi’racı zoraki buldum.
Siz bari söyleyin, dinleyim dostlar.
Mütevazi yürekten enfes bir şiir.
Emek dolu, bilgi dolu, yürek dolu bir şaheser.
Şiirleriniz okumak gerçekten bir ayrıcalık.
Selam ve dua ile.
Derin anlamlı, okuyanı içine çeken muhteşem bir eser..Kaleminiz nûr, ilhamınız daim olsun efendim
Tam puanla kutluyorum.
harikulade umamn gibi mana derinliği bu olsa gerek kutlarım selam ve dua ile
kaleminiz kavi olsun
tam puan
Bu şiir ile ilgili 10 tane yorum bulunmakta