Dostları özledim,özledim sohbetlerini,
Gücüm yok,hastalık,unutturdu evlerini.
Güzel söz duysam,küpe olurdu kulağıma,
İbret alır, düşmezdim şeytanın tuzağına
Yalnız oturanın arkadaşı şeytan olur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dostluk şiirlerini severim. Güzel olmuş. 'Dostluk Bir Nadide Çiçek' şiirimi de okuyabilirsiniz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta