Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
İnsan işte..
Yalnız yaşamıyor, yaşasa bile, paylaşmak istiyor sevinci, direnci, en azından umudu..
İşte o zaman adı mutluluk oluyor, yaşamın..
Tebrikler Alev Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta