İyi dinle, bak ne diyor bir şarkı:
Ağlama değmez hayat bu gözyaşlarına...
Evden içeri girince as dertlerini portmantoya
Üzülmek işe yaramaz; üstelik engel olur mutluluğa
Bu âlem ne Mecnun’a kaldı ne de Leyla’ya
Bir gün sen de onlar gibi masal olmadan
Yaşamaya çalış, yaşayabildiğin kadar;
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta