Dost Sınavı Şiiri - Esma Özdemir

Gel dostum beni sınayıp durma
Kara kazanlarda piştim de geldim
Dostunu düşmanla eş tutar olma
Sırat Köprüsü'nden geçtim de geldim

Dost dostundan esirgemez vârını
Serimi sevdaya saldım da geldim
Gül diye basıp hançerini bağrıma
Dost meclislerinde satıldım geldim.

Ben dostuma güvenirim canımı
Sırtımda bıçaklar vuruldum geldim
Ecel şerbetini içtim bal diye
Ağu dükkânında öldüm de geldim.

Canım fedâ olsun Gül Yüzlü Dosta
Yârden ayrılalı şu gönlüm yasta
Açsalar sinemi de kalbim konuşsa
Ölsem kemiklerim canım seni çağırır

Şu yüce dağlardan aştım da geldim
Koçyiğitler içinden seçtim de geldim.
Sevdan ateşine düştüm de geldim
Dostluk yollarından geçtim de geldim.

Ben dostumu sakınırım iki gözümden
Ayıramam asla onu kendi özümden
Tutuşsam ocağında tütsem közünden
Külümü rüzgârına savurdum geldim.