İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Pek muhterem Cihat hocam,şuan bu sözcüklerimi gözyaşıyla yazıyorum derdime merhem oldu kelamlariniz efendim.Dünyaniz ve ahiretiniz cennet olsun efendim.
Saygılar sunarım,şükranlarımla beraber....
Ne mutlu, Allah'ı ve onun has dostlarını dost edinen ve de onların dostluklarına nail olan mü'min ve mü'minelere. Çünkü öteki dostluklar ancak kabir kapısına kadar gider ondan sonraki baki hayatta ise hasımlığa inkılap eder.
Hayırlı dostlar ve dostluklar dilerim Saliha hanım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta