Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şiirin adıyla içeriği tutmuyor sanki. bir yerlerde sanki dosta anlatır gibi derdini olsa daha anlayacaktım. açlık fakirin dostu olmamalı olsa olsa düşmanı olur. doğru değilmi dostum? :))))
naz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta