Bir vakit meskenim envâr ile pür-nûr idi,
Altımda pamuk gibi bir döşek-i mesrûr idi.
Ne gam uğrardı kapıma ne hicrân konuk olurdu,
Kalbimde hep yarına açılmış bir sürûr idi.
Şimdi her köşe zulmet, soğukluk hükm-fermâ,
Altımda çamurdan örülmüş bir döşek var hâlâ.
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta