Hayat bana hep toplama çıkartmalarla gülümsedi
Küçüklüğümden bu yana,
Hep bir şeyleri toplamaya çalıştım,
Ama hep bir parçası eksik kalırdı.
Mesela bakkal Mustafa amcanın,
Oyuncak araba hediyeli sakızlarının parçalarını,
Bir türlü toparlayamadım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta