Gökdelenler maviye denk, insanlar karınca;
Hepsi hırslı, öfkeli... ta ki gök kararınca.
Kararı, karayı karanlıkla kapatmak;
Her bir zerresiyle huzuru aratmak.
Semadan düşüyor alevden toplar,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta