Şehir sessizdi ben yorgun, koca bir yıl daha geride kalmış. Dördüncü mevsimin havasına alışmak var şimdi sırada. Çoktan göç etti kuşlar güneye ve ağaçlar çırılçıplak burada. El örgüsü kazağıma sandık kokusu sinmiş, kalın tabanlı pabuçlarımın rengi solmuş sanki ve artık yün yorganımın yüklükten inme vakti zira geceler soğudu biraz. Ve ilk sabah erkenden uyanıyorum içimde bir çocuksu o büyük heyecan! Penceremin perdesini aralıyorum, ak pak olmuş şehrimin sokakları...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta