Muhtemel Şiiri - İlyas Kaplan

Duygularımı
aşklarımı
sokaklarda unuttum

zamanlarına bolca sükût bıraktım
bu kentte kayıp
hayallerim
kırık sevdalardan örülü
hislerim
saatleri yarım
hikâyeleri yarım
şimdi onca hüznün kıskacında
keyifsizim.

muhtemel hadiselere,
her ihtimale açık isyanlara,
başkaldırılara
adım adım yürüyorum.
serzenişim
beni mutsuz kılan vefasıza

ruhumda bıraktığı yaralara
üzerime yığılı
bir sürü anı
tekâmülün bir alt basamağındayım
dönüşü yok
sokak lambaları gibi
şehrin o büyük boşluğunda
çakılmış duruyorum.
öylece

bana miras kalan
o akşamüstü
odama düşen ayrılık ateşi
kavurur durur sinemi
parça pörçük zaman
saatler
dakikalar
kaldırımlara dağılmış
gözyaşları .

bir telefon bile etmedi
arama bildirimleri
cevapsız
Allah kahretsin
yok işte
yok
hiç yokmuş gibi
başka birine takılmış olmalı
başka bir arama belki de
beklediği…

Saatlerce
“sevgilim” desem
“seni seviyorum” desem
sözlüklerin tanımladığı gibi
“sana karasevdalıyım” desem
yüreğim şerha şerha
gözlerim kan çanağı
desem.

ah…aşk
sen nelere kadirsin

redfer*