Ben vazgeçtim artık senin aşkından,
Git, istediğin bulutun yağmuru ol!
İstediğin yerde deli gibi yan, sön,
Yeter ki benden uzak ol.
Öyle bir git ki
Ne dudağında adım olsun,
Ne de dilinde yalanların.
Sana inanan bir ben artık yok,
Git şimdi!
Ben sana sevmeyi öğretemedim.
Sanki hiç gelmemiş gibi,
Kocaman bir yalan gibi,
Git, geldiğin gibi!
Ben vazgeçtim gözlerinden,
Ben vazgeçtim sözlerinden,
Ben vazgeçtim sevginden.
O dudakların başkasına güldü ya,
O gözlerin başka göze baktı ya,
O dilin başka yüreğe döndü ya,
Git,
Git işte, git!
Yoksun;
Ne ellerimde,
Ne yüreğimde,
Ne de hayallerimde, git!
Sen araya mesafeler koydun,
Ben sadece bekledim.
Sen "Git" dedin,
Ben ısrarla bekledim.
Yüreğinden dökülen kırıntılara bile razıydım,
Sen ise kuşları seçtin.
Şimdi kanatların yorulana kadar uçabilirsin,
Özgürsün.
Vatansız bir coğrafyada yurtsuz kaldın,
Tek yurdun bendim.
Sen mülteci olmayı seçtin,
Ev sahibi olduğun yüreği terk edip gittin.
Şimdi sen de herkes gibisin,
Git, git, git, artık git!
Karanlığın tenine yazılmış bir giz gibi unut beni,
Yarım kalmış bir şarkı gibi bırak küllerimi rüzgâra.
Eksiklerin ağır gelecek yorgun bedenine, biliyorum.
Parmak aralarından sızan umutları da al ve git!
Dönüşler iptal, adamım (kadınım).
Dönüşler iptal.
07.10.2026 - 10:28
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 10:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!