bir elimde, defterinde kuruttuğun beyaz gül
diğerinde, vefakâr mektuplarından bir mektup
kapındayım işte; hem boynu bükük ve hem melûl
eşiğine düştüm, zaman en sevdiğin ân; gurûb
ziline basmaya utanıyorum, kalbim ürkek
aklımda kaçacak delik arıyor kelimeler
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta