Dönüş Şiiri - Müyesser Doğan

DEVRAN DÖNER

Kaç elâlem eder dünya,
Kaç kez kundaklanır evim soytarı sözlerin ateşiyle?

Varsın zehirden kül sarsın bahçelerimizi,
Bizim tohumlarımız çelikten görkemli çınarlara gebedir.

Kuyulara atılsa okyanus,
Bir duru sözden yeniden doğururum şefkatli annelerimizi...
Bizi tekrar büyütürüm bu şehrin kenar sokaklarında.

Ve devran döner, bilirsin...
En çok onlara yarar merhametimizin soylu şövalyeleri.

Çarpışalım kimseye benzemeden,
Kendi asil atadan kalma hislerimizle...

Yırtıp attım bak, gözleri kör eden karanlığın âdi kumaşını.
Kâğıttan kahramanların ne kadar çıplak kaldı oyunları, bak...

Yine de metanetle örte­lim kusurlarını.
Bize ilahi emre itaat yakışır.

Unutma; her sarsıntı koca bir yıkım değil,
Her taşın yerine oturmasıdır aslında.