Çığlıklar içerisinde açılır dünyaya gözler,
Oğlanmış yada kız ne farkeder,
Hep aynı çarktır, yaşamı döndüren
Kimi dişlisine,kimi ezilmişine rastlar.
Buğday taneleri gibi öğütür insanı zaman.
Sonunda ekmek olsada pişsede, dökülsede
Kökeni, yeşeren sararan, kararan başak hep
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




sene 1981 keşke duygularınıza ozamanlar ortak olabilseydim, paylaşabilseydim. Bitirilmeye değer hiçbişey olmasın hayatınzda. saygılar sevgili hocam...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta