Bir gün dönecekler
Medeniyetin ilk duvarlarını ören,
Anladığınız yere kadar ilk kültürü veren
Şimdi nerde oldukları bilinmeyen
Bu topraklarda,
Pramitleri,sfenksleri,dikili taşları
Abideleri bırakanlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hadi o zaman kurun
Bu gün ki çağdaş kentlerin insanları
Hadi kurun yeniden medeniyetinizi
Ey çağdaş insanlar
yüreğinize sağlık....
harika bir çalışma....
kutluyorum saygılar efendim
yüreğine sağlık güzeldi okudum saygılarımla Vedat OKKAR
hoş bir beklenti
yüreğine sağlık
içten bir feryat harika bir sesleniş ama şiirinizden çok kimsenin anlam çıkaracağını sanmıyorum
sizin başarısızlığınızdan değil, biraz algılama kıtlığından..saygılarımla.. inşallah dünya bitmeden bir an önce gelirler. sevgi ve saygılarımla...Gülce Şeren
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta