Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

VEDÂN BİLEN SEVDA
Git gide azalıyorsun içimde,
Dilimin ucunda seni bekleyen cümleler öksüz.
Düşlerim de sıyrıldı izlerinden.
Ayak sesini de dinlemez oldu kulaklarım.
Gölgeni dâhi mumla aradığım günlerde siliniyor bir bir.

VEDA TRENİ...
Sonu gelmeyecek zannettiğimiz dünya telaşımız,
Aniden kaşlarını çatarak,
Hadi hazırlan ömür mecaran bitti diyecek.
Veda treni kapına yanaştığında
Tamam der gibi ayrılık sireni çaldığında,

VESSELAM
Bir gün öncesine dönmenin mümkün olmadığı bu hayatı,
Afedilmeyecek acılarla doldurduk.
Önceliği kendimizden çok uzağa koyduk.
Naifliğin beş para etmediği bu zamanda,
Sahteliği özümsemiş, dillerle boğuştuk.

VUSLATA BİR SELÂM GÖNDER...
Şunun şurasında kavuşmamıza ne kaldı ki SEVDİĞİM?...
Sayılı birkaç nefes,
İyisiyle kötüsüyle birkaç gün,
Alt tarafı meçhul bir kaç yıl!

Önceleri içten içe kahredip öfkeye sarılsan da,
Seven insan yol olur, çare bulur diye hayıflansan da,
Şimdilerde hak verir oldun yana yakıla.
Uzaktan sevmek te yetermiş insana.

Sesini duymasan da, kokusuna hasret kalsan da,

Gecenin sessizliği kalbimin çarpıntısıyla bozulurken,
Çaresizliğin sıtması bölüyor uykularımı.
El ayak gecenin üstünden çekilse de,
Özleminle atan kalbimin çırpınışları kırıyor belimi.
Gözyaşlarıma mendil yaptığım yastığımla beraber,
Sabahı edemeyecek kadar yalnızlık bıraktın.

Gecenin sessizliği kalbimin çarpıntısıyla bozulurken,
Çaresizliğin sıtması bölüyor uykularımı.
El ayak gecenin üstünden çekilse de,
Özleminle atan kalbimin çırpınışları kırıyor belimi.
Gözyaşlarıma mendil yaptığım yastığımla beraber,
Sabahı edemeyecek kadar yalnızlık bıraktın.

Boşuna uğraşma,
Gün gelir karşılaşırız,
Ben sana baktıkça maziye dalarım,
Senin belki yüzün kızarır, konuşmadan uzaklaşırız.
Biz yine olmayan sabahlara aşkımızı enkazla uyandırırız.

Senden bana sönmeyecek bir ateş miras kaldı,
Dumanı tütmeyecek, kimseler görmeyecek.
Bir ben yanacağım, bir ben küllerimi saklayacağım.
Vazgeçtim diyerek gönlü susturacak,
Seni hiç sevmedi diye ateşine odun atacağım.

Madem ayrılık kementini taktın beline,
Beni esir alan hayallerini de götürseydin ya keşke.
Sırra aktini imzalayıp, gem vurdun diline.
Gönlümü titreten sesini de sustursaydın ya keşke.

Hani yalanı katmayacaktık sevda öykümüze,