Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Nereye gitsem aklımda sen,
Nereye yüzümü dönsem karşımda sen,
Nasıl bir istila ki gözümün gördüğü herşey sen,
Şimdi gel bu hikâyenin sonunu bitti yaz yazabilirsen.

Bütün soruların cevabı sana çıkıyorsa,

Yokluğunun tortusu hayatını yaşanmaz kılıyorsa,,
Hasretinin ağırlığı her geçen gün büyüdükçe büyüyorsa,
Gönlün pervasız esişi seni hâlâ O'na sürüklüyorsa,
Hayallerin kanlı pençesi yüreğini lime lime ediyorsa,
Hayalî silinmez durur karşında,
Unutmayı da unutturur sana....

UNUTTUM SANMA
Unuttum yıl bilmem kaçtı,
Sana rastladığımda.
Günlerden neydi,
Yoklasam hafızamı da,
Silinmiş bir iz kalmamış aklımda.

Yokluğunla sınayıp bu gönül seni unutur sanma,
Ben her nefesi içime sen diye çekiyorum.
Birgün bitecek diye boşuna çapalama.
Ben her sigaramın dumanında hasreti boğup,,
Gökyüzüne resmini çiziyorum.
Elbet zaman geçer, duyguları ayaz vurur diye aldanma.

Unutursun…
Hiç bu yolların tozunu yutmamış gibi.
Hiç gönlünü defalarca dârâ çekmemiş gibi.
Hiç kışın ortasında cayır cayır yanmamış gibi olur,
Unutursun.

Nasıl bir inanmışlık Yarabbi,
Akıllara zarar vazgeçmek bilmiyor.
Nasıl bir sevda ki yaraları bini geçse de,
Bana mısın demiyor.
Nasıl bir gönül ki,ne laf kâr ediyor,
Ne de eyvallah ediyor.

Geceler derdimin ortağı ama,
Uykuma düşman.
Gündüzler ohh be dediğim anda,
Yürek delik deşik, yürek bin pişman.
El ele bir çift görsem,
Hayaller pusuda bir avcı,

Siz hiç boğuluyor hissiyle sokağa attınız mı kendinizi?
Gözleriniz dolu dolu olup,nereye gittiğinizden bi haber,
Yollarda savurdunuz mu ümitlerinizi?
Bir ceset gibi yığılan bir bedenle,
Ben buraya nasıl geldim dediğiniz,
Gaiplerde buldunuz mu küllerinizi?

Hüzün bakışlarını çek hülyalarımdan,
Bir canım var söküp alma yâr.
Tebessümünle durdur gönül sancılarımı,
Böyle mahsun bakıp yüzüme kahretme beni yâr.

Zaten yaralıyım, zaten harabım,

Vazgeçtiğini söyle!..
Bir cümleyle bitsin bu uzun susuşlar.
Ne yarım kalan umutlar sürünsün ardımda,
Ne de adını her anıya iliştiren kalbim çırpınsın.

Vazgeçtiğini söyle!..