ben bir fotoğraf karesinde donuk
kumu hissetmekte ve yakıcı ve ışık yanılsamasını / uzak
ben anıların kevgiri karanlık hayal perdesi
kum dolu gözü açıyorum öpüşüne / yoksun
görüyorsun dilim dönmüyor artık şiire
ağzım kum tadı
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta