'Dön gel! 'diye yalvardım
Karanlık gecelerde
Sabaha dek ağladım
Sensiz pencerelerde.
Dinmedi gözyaşlarım
Yüreğime hep aktı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Mutlu oldu mu kişi, tüm güzellikleri de görmeye başlar gönül gözü ve katlanarak büyür mutluluk.
Yeter ki kişi mutlu olmayı becerebilsin.
Yüreğine sağlık sevgili Mehmet.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta