Dön Avrat Şiiri - Özcan Kurt

Avrat goydun gettin ya bak ne haldayım,
Gündüzüm gece olmuş, karanlıkdayım,
Yol garışık çıkmaz, sokaklardayım,
Ne bir ışık, mum, ne de dalım galmadı..

Ben gendimi gendimden bile gizleyom,
Eski tomofil gibi, çıkıp inleyom,
Gelme sen, Irabbımdan çeken, dileyom,
Ne mazıt, ne su, ne de, yağım galmadı..

Zabah, İmirin iti, gibi titreyom,
Kimin ahını aldım, neden çekiyom,
Darı arayan, tavık gibi, eşeyom,
Ne cibinlik, oyy..! ne de folum kalmadı..

Bilirmisin avrat? ben, neler çekiyom,
Yaşıyommu öldüm mü? inan bilmeyon,
Düzelirmi diye de, sanma bekleyom,
Ne tadım, Gadın, ne de, tuzum galmadı..!

Duvarlar sıkışıyor, tavan geliyor,
Ayakta Gafam, fırıl, fırıl dönüyor,
Anam Rahmetli bakıp, bana gülüyor,
Mezara girmeme oyy.! luzüm galmadı..

Resimlere ben, melül melül bakıyom,
Bakıp bakıp off.! ataşlarda, yanıyom,
Vallah ben ölmüşem gız, sanma yaşıyom,
Ne mecalim, gücüm, off.! dizim galmadı.

Aya yıldıza sordum, zıbar deyolar,
Mevla yeni oyun gör, yazar deyolar,
Yönü bu yana, döner hazar deyolar,
Diyecek sözüm, yüzüm, halım, galmadı.

Özvecan: Dimem gari, sıtkım sıyrıldı,
Dimek rahatladın sen, öyle duyuldu,
"GELİYOM ÜLEN..! DİYE" habar yayıldı,
TÖBE Irabbıma..! görecek gözüm galmadı. 😆