Döndürdün. Şiiri - Özcan Kurt

Ateşim küllendi, dumanım söndü,
Her geçen kopardı, bir parça aldı,
Baharda açmadan, güllerim soldu,
Rüzgarda savrulan, toza döndürdün..

Senin ile olmaz, felek pazarım,
Kendi mezarımı, ben kendim kazarım,
Ölmüş gibiyim de, gezer tozarım,
Çukur çukur açılmış, yola döndürdün..

Tutundum buluta, toprağa düştüm,
Dağları aştım, bendimden, taştım,
Terkedildim yolda, yolumu şaştım,
Tekeri kırılmış, kula döndürdün...

ÖZVECAN vuruldum yerlere düştüm,
Çamura bulanmış, kuşa döndürdün..
Yanılıpti da bir gün, pazara çıktım,
Harcanıp da bitmiş, pula döndürdün