Evin kapısını çelikten yapmışlar
Tahtanın sesini vermiyor bidenem
Üstüne isimi yazıp zil takmışlar
Tokmağın tonuna uymuyor bidenem.
Geçiyorum her gün yalnız sokaklardan
Gökyüzü hiç görünmüyor yapılardan
Duman bile tütmüyor bacalarından
Ne yaşar ne yaşamaz olduk bidenem.
Bizimdi bir zamanlar eski sokaklar
Anlamlar, anlamsız yıkılmış anılar
Nereye taşınmışsa tanıdık dostlar
İki laf edecek kalmadı bidenem.
İnsafsız zamanlar, teselli olmuyor
Her anım hicrranlı, halim sorulmuyor
Dön artık bu gecelerde uyunmuyor
İçimdeki bu ses susmuyor bidenem.
Mustafa Yaman 2
Kayıt Tarihi : 5.11.2025 15:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!