Bir güneş daha battı, akşam oldu bir daha,
El açtım, dönmen için yalvardım ben Allah'a.
Bir gün daha kısaldı, ömür denen meçhul yol,
Geleceksen bekleme, belki çıkmam sabaha...
(SİTEM - Ağustos 2006 - Alanya)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harikaydi :) yuregine saglik kalemin daim olsun
Çok güzel bir rubai okudum kaleminizden...Kutlarım...İkinci tam puan Eskişehirden...Saygımla
BU İÇTEN ÇAĞRIYA KAYITSIZ KALINACAĞINI HİÇ SANMIYORUM. ALKIŞLARIM YÜREĞİNİZE VE USTA KALEMİNİZE HOCAM. SELAM VE SAYGILARIMLA...
mani gibi ,bir nefeste okunan su gibi akıcı bir dörtlük..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta